W Polsce rośnie znaczenie dostosowywania mieszkań do wymagań osób z niepełnosprawnościami oraz starzejącego się społeczeństwa. Coraz wyraźniej widoczny jest nie tylko wzrost świadomości społecznej dotyczącej potrzeb tych grup, lecz także zmiany w przepisach prawa, które coraz silniej promują ideę projektowania bez barier oraz dostępnych przestrzeni.
Modernizacja i adaptacja mieszkań w tym kierunku przynoszą szereg korzyści – od poprawy bezpieczeństwa i komfortu życia, po zwiększenie samodzielności osób, które z nich korzystają. Dążenie do tworzenia przestrzeni przyjaznych i dostępnych dla wszystkich to nie tylko przejaw troski o integrację społeczną, ale również rosnący obowiązek wynikający z przepisów prawa i współczesnych standardów budownictwa. Zmiana ta odzwierciedla rosnące zapotrzebowanie na specjalistyczne podejście i profesjonalne rozwiązania w zakresie projektowania oraz remontów mieszkań.
Celem niniejszego raportu jest szczegółowe przedstawienie zasad oraz wytycznych związanych z dostosowywaniem lokali mieszkalnych do potrzeb osób niepełnosprawnych i osób starszych. Opracowanie zawiera omówienie kluczowych regulacji prawnych i norm budowlanych obowiązujących w Polsce, które znajdują zastosowanie przy tego typu projektach.
Szczególny nacisk położony zostanie na adaptację łazienek- przestrzeni, która w kontekście dostępności wymaga szczególnej uwagi i odpowiednich rozwiązań. Ponadto raport obejmuje przegląd programów wsparcia finansowego, które mogą pomóc w realizacji takich inwestycji. Dokument ma na celu wypełnienie luki pomiędzy ogólnymi założeniami dostępności a konkretnymi wymaganiami prawnymi obowiązującymi w Polsce, stanowiąc praktyczne źródło wiedzy dla wszystkich zainteresowanych tematem.
Spis treści
ToggleOgólne zasady przystosowania mieszkania do potrzeb dostępności i bezpieczeństwa.
Stworzenie przestrzeni bez barier
Otwory drzwiowe
Dla zapewnienia swobodnego poruszania się osobom na wózkach inwalidzkich, minimalna zalecana szerokość drzwi wynosi od 90 do 100 cm . Kluczowe jest wyeliminowanie progów lub zastosowanie progów o minimalnej wysokości, nieprzekraczającej 2 cm . Alternatywnym rozwiązaniem, szczególnie w miejscach o ograniczonej przestrzeni, może być zastosowanie drzwi przesuwnych . Wysokość klamek i mechanizmów otwierania drzwi powinna być dostosowana do potrzeb osób o ograniczonej mobilności, zalecany zakres to 80-120 cm od podłogi . Liczne źródła podkreślają znaczenie odpowiedniej szerokości drzwi i eliminacji progów jako fundamentalnych wymogów dla użytkowników wózków inwalidzkich, co świadczy o ich prawnym i praktycznym znaczeniu.
Korytarze i przejścia
Minimalna zalecana szerokość korytarzy i przejść, umożliwiająca swobodne manewrowanie wózkiem inwalidzkim, wynosi 120 cm, przy czym dopuszcza się zmniejszenie tej szerokości do 90 cm na krótkich odcinkach . Niezbędne jest zapewnienie, aby ścieżki komunikacyjne były wolne od wszelkich przeszkód, takich jak meble czy elementy dekoracyjne . W dłuższych korytarzach, co około 20 metrów, zaleca się przewidzenie przestrzeni do zawracania wózkiem inwalidzkim o wymiarach co najmniej 150×150 cm . Określone wymiary korytarzy i przestrzeni manewrowych świadczą o szczegółowym zrozumieniu przestrzennych potrzeb osób poruszających się na wózkach inwalidzkich, co prawdopodobnie wynika z przepisów budowlanych i standardów dostępności.
Układ pomieszczeń
Zaleca się stosowanie otwartych planów pomieszczeń, które zwiększają dostępność i ułatwiają poruszanie się . Należy zapewnić wystarczającą ilość wolnej przestrzeni wokół mebli i wyposażenia . Ważne jest również, aby osoby niepełnosprawne i seniorzy mieli łatwy dostęp do niezbędnych urządzeń i przedmiotów codziennego użytku . Rekomendacja dotycząca otwartych planów odzwierciedla filozofię projektowania, która priorytetowo traktuje swobodę poruszania się osób z ograniczeniami mobilności, co sugeruje odejście od tradycyjnych, podzielonych układów pomieszczeń w mieszkaniach dostosowanych do ich potrzeb.
Zapewnienie bezpieczeństwa
Powierzchnie antypoślizgowe
Niezwykle istotne jest zastosowanie antypoślizgowych materiałów podłogowych we wszystkich pomieszczeniach, a w szczególności w łazienkach i kuchniach . Można w tym celu wykorzystać teksturowane płytki lub maty antypoślizgowe . Należy unikać stosowania dywanów lub, w przypadku ich obecności, zadbać o ich przymocowanie do podłoża, aby zapobiec potknięciom . Wielokrotne podkreślanie znaczenia antypoślizgowych powierzchni, zwłaszcza w miejscach narażonych na wilgoć, uwydatnia ich kluczową rolę w zapobieganiu upadkom, które stanowią poważne zagrożenie dla seniorów i osób z niepełnosprawnością. Prawdopodobnie przekłada się to na konkretne wymagania materiałowe w przepisach budowlanych.
Oświetlenie
W całym mieszkaniu należy zapewnić odpowiednie i równomierne oświetlenie, które poprawi widoczność i ułatwi orientację . Włączniki światła powinny być umieszczone na dostępnej wysokości . Zaleca się stosowanie oświetlenia z czujnikiem ruchu, zwłaszcza w korytarzach i łazienkach . Warto również rozważyć zastosowanie oświetlenia cyrkadyjskiego dla seniorów . Skupienie na dobrym oświetleniu, w tym na dostępnym umiejscowieniu włączników i lampkach nocnych, odzwierciedla zrozumienie problemów ze wzrokiem, z jakimi borykają się seniorzy i niektóre osoby niepełnosprawne, podkreślając znaczenie oświetlenia dla bezpieczeństwa i nawigacji.
Usunięcie zagrożeń
Należy zabezpieczyć lub usunąć wszelkie luźne kable i przewody . Zaleca się eliminację zbędnych mebli i przedmiotów, które mogą utrudniać poruszanie się . Ostre krawędzie mebli warto zabezpieczyć . Należy również zadbać o zabezpieczenie narzędzi i potencjalnie niebezpiecznych urządzeń . Nacisk na usuwanie fizycznych przeszkód i zagrożeń wskazuje na proaktywne podejście do bezpieczeństwa, mające na celu zapobieganie wypadkom.
Systemy alarmowe i bezpieczeństwa
Warto zainstalować czujniki dymu i zalania . Należy rozważyć systemy alarmowe na wypadek nagłych sytuacji . Interkom i wizjer w drzwiach powinny być umieszczone na dostępnej wysokości . Uwzględnienie systemów alarmowych i czujników podkreśla znaczenie nie tylko zapobiegania wypadkom, ale także zapewnienia szybkiej pomocy w razie nagłych zdarzeń.
Uwzględnienie ergonomii
Wysokość wyposażenia i urządzeń
Zaleca się stosowanie stołów i blatów o regulowanej wysokości . Elementy sterujące urządzeń AGD (piekarników, mikrofalówek itp.) powinny znajdować się na dostępnej wysokości (około 100-120 cm) . W kuchniach warto rozważyć obniżenie górnych szafek . Wysokość zlewów i toalet zostanie omówiona szczegółowo w sekcji dotyczącej łazienki. Skupienie na regulowanej wysokości i dostępnym umiejscowieniu elementów sterujących odzwierciedla potrzebę dostosowania do różnorodnych możliwości fizycznych, promując niezależność w codziennych czynnościach.
Meble
Należy wybierać stabilne i zapewniające wsparcie siedziska z podłokietnikami . Wysokość łóżka powinna ułatwiać wstawanie i siadanie . Stoliki nocne i lampki do czytania powinny znajdować się w zasięgu ręki z łóżka . Zaleca się minimalistyczne podejście do umeblowania, aby zmaksymalizować przestrzeń . Rekomendacje dotyczące mebli podkreślają zarówno komfort, jak i funkcjonalność, zapewniając osobom z ograniczeniami możliwość korzystania z przestrzeni mieszkalnej z łatwością i bezpieczeństwem.
Znaczenie indywidualnej oceny potrzeb
Konieczne jest uwzględnienie, że potrzeby różnią się w zależności od konkretnego rodzaju niepełnosprawności lub ograniczeń związanych z wiekiem . Adaptacje powinny być dostosowane do indywidualnej mobilności, zdolności sensorycznych i funkcji poznawczych danej osoby . Należy wziąć pod uwagę osobiste preferencje i przyzwyczajenia . W proces planowania adaptacji warto zaangażować samą osobę, której dotyczy zmiana . Centralnym elementem jest konieczność spersonalizowanego podejścia do adaptacji mieszkania, wykraczającego poza ogólne rozwiązania i uwzględniającego unikalne wymagania każdej osoby.
Szczegółowe wytyczne dotyczące przystosowania łazienki
Przestrzeń i manewrowanie
Minimalne wymiary łazienki dostosowanej do potrzeb osób niepełnosprawnych to na przykład 150×150 cm lub 200×240 cm . Zalecana średnica przestrzeni do manewrowania wózkiem inwalidzkim wynosi 150 cm . Należy zapewnić wystarczającą ilość wolnej przestrzeni przed urządzeniami sanitarnymi . Minimalna szerokość drzwi powinna wynosić 90-100 cm . Dla bezpieczeństwa i ułatwienia dostępu zaleca się stosowanie drzwi otwieranych na zewnątrz lub drzwi przesuwnych . Konsekwentne podkreślanie minimalnych wymiarów łazienki i przestrzeni do manewrowania silnie sugeruje, że są to wymogi prawne mające na celu zapewnienie podstawowej dostępności dla użytkowników wózków inwalidzkich.
Dostępne prysznice
Najbardziej zalecane są prysznice typu walk-in bez brodzika lub z niskim brodzikiem . Dla osób poruszających się na wózkach inwalidzkich warto rozważyć prysznice z możliwością wjazdu wózkiem . Minimalne wymiary strefy prysznicowej to na przykład 90×90 cm, 90×120 cm, 100×100 cm, 150 cm szerokości lub powierzchnia 2,5 m² . Silna preferencja dla pryszniców bez brodzika lub z niskim brodzikiem odzwierciedla standard projektowania mający na celu eliminację ryzyka potknięcia i ułatwienie dostępu dla wózków inwalidzkich.
Dodatkowe wyposażenie prysznica
Niezbędne jest zamontowanie siedziska (wbudowanego lub składanego) na odpowiedniej wysokości (46-48 cm) . Konieczne są również uchwyty (poziome i pionowe) zamontowane stabilnie na odpowiednich wysokościach (75-85 cm) . Zaleca się stosowanie termostatycznych baterii prysznicowych, które zapobiegają oparzeniom . Warto również zainstalować słuchawkę prysznicową z długim wężem (150 cm) . W strefie prysznica należy zastosować antypoślizgową podłogę . Szczegółowe specyfikacje dotyczące wyposażenia prysznica, takie jak siedzisko, uchwyty i termostatyczna bateria, wskazują na nacisk na bezpieczeństwo i komfort osób z ograniczeniami ruchowymi.
Dostępne toalety
Wysokość sedesu powinna wynosić 40-50 cm, 45-48 cm lub 45-50 cm . Po obu stronach toalety należy zamontować uchwyty (stałe i składane) na odpowiednich wysokościach (70-85 cm) . Należy zapewnić minimalną wolną przestrzeń z boku toalety, umożliwiającą transfer z wózka inwalidzkiego (zalecana szerokość 90 cm, wymiary 90×70 cm, 90×120 cm lub przestrzeń do manewrowania 150×150 cm wokół toalety) . Spłuczka toalety powinna być umieszczona z boku . Warto rozważyć instalację bidetu lub deski sedesowej z funkcją bidetu . Określone wymagania dotyczące wysokości toalety oraz konieczność montażu uchwytów i zapewnienia przestrzeni z boku podkreślają znaczenie ułatwienia bezpiecznego i samodzielnego korzystania z toalety dla osób z problemami z poruszaniem się.
Dostępne Umywalki
Zalecana wysokość umywalki to 80-85 cm (dopuszczalne zakresy to również 60-70 cm, do 80 cm lub 800 mm) . Należy zapewnić wolną przestrzeń pod umywalką (minimum 70 cm wysokości, przestrzeń 90×120 cm) . Należy unikać umywalek na postumentach lub pół postumentach, które utrudniają dostęp wózkiem inwalidzkim . Zaleca się stosowanie baterii z dźwignią lub bezdotykowych . Przydatna może być wyciągana wylewka . Dozowniki mydła i suszarki do rąk powinny być umieszczone na dostępnej wysokości (około 85 cm) . Nacisk na wysokość umywalki i wolną przestrzeń pod nią bezpośrednio odnosi się do potrzeb użytkowników wózków inwalidzkich, zapewniając im komfortowe korzystanie z umywalki. Rekomendacja dotycząca baterii z dźwignią uwzględnia również osoby z ograniczoną sprawnością rąk.
Podłogi i inne elementy bezpieczeństwa
Należy zastosować antypoślizgową podłogę (jak wspomniano wcześniej). Blaty i wyposażenie powinny mieć zaokrąglone krawędzie . Zaleca się stosowanie dostępnych rozwiązań do przechowywania (szuflady zamiast wysokich półek) . Lustro powinno być umieszczone na dostępnej wysokości lub być uchylne . Warto zainstalować przycisk alarmowy w zasięgu ręki . Poza głównymi urządzeniami sanitarnymi, dbałość o detale, takie jak zaokrąglone krawędzie, dostępne przechowywanie i przycisk alarmowy, świadczy o kompleksowym podejściu do bezpieczeństwa i użyteczności łazienki.
Odpowiednie polskie przepisy prawne i budowlane
Przegląd kluczowych aktów prawnych regulujących dostępność w budownictwie
Podstawowym aktem prawnym regulującym tę kwestię jest „Prawo Budowlane” . Szczegółowe wymagania techniczne dotyczące budynków i ich usytuowania określa „Rozporządzenie Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie” . Należy również wspomnieć o „Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych” , która stanowi międzynarodowy kontekst dla krajowych regulacji. Wskazanie konkretnych aktów prawnych umożliwia użytkownikowi dogłębne zapoznanie się z obowiązującymi przepisami. Odniesienie do Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych umieszcza polskie regulacje w szerszym, międzynarodowym kontekście.
Specyficzne przepisy dotyczące adaptacji istniejących budynków mieszkalnych:
Istnieje ogólny obowiązek dostosowania budynków do potrzeb osób niepełnosprawnych . Podkreśla się konieczność zapewnienia dostępu bez barier . Należy również uwzględnić zasadę „racjonalnego dostosowania” (choć nie jest ona wprost wymieniona w dostarczonych materiałach). Chociaż przepisy często koncentrują się na nowym budownictwie, istnieje wyraźne oczekiwanie prawne, aby dostosowywać istniejące budynki w celu poprawy dostępności, choć szczegóły dotyczące istniejących budynków mogą różnić się od tych dla nowych konstrukcji.
Wymagania dotyczące szerokości drzwi, korytarzy i progów:
Zalecane wymiary są bezpośrednio powiązane z przepisami „Warunków Technicznych” . Minimalna szerokość drzwi wynosząca 90 cm jest często wymieniana jako wymóg prawny . Maksymalna wysokość progu to 2 cm . Powtarzanie się konkretnych wymiarów, takich jak 90 cm szerokości drzwi, w wielu źródłach i ich bezpośrednie powiązanie z „Warunkami Technicznymi” potwierdza, że są to kluczowe standardy prawne.
Przepisy dotyczące urządzeń sanitarnych w dostępnych mieszkaniach:
W budynkach mieszkalnych wyposażonych w windy wymagane jest co najmniej jedno dostępne WC i umywalka . Określone są konkretne wymiary przestrzeni manewrowej w dostępnych toaletach (często wymieniany wymiar to 150×150 cm) . Istnieją również przepisy dotyczące uchwytów i ich umiejscowienia oraz dotyczące antypoślizgowych podłóg w łazienkach . Przepisy wyraźnie określają potrzebę dostępnych urządzeń sanitarnych w określonych typach budynków, w tym wymiary i wymóg zapewnienia elementów wspierających, takich jak uchwyty.
Zalecane Wysokości i Wymiary Dostępnych Urządzeń Sanitarnych
| Urządzenie | Zalecana wysokość/wmiar | Uwagi |
| Wysokość siedziska toalety | 40-50 cm | Różne źródła podają różne zakresy, np. 45-48 cm |
| Wysokość umywalki | 80-85 cm | Dopuszczalne zakresy to również 60-70 cm lub do 800 mm |
| Wysokość siedziska prysznicowego | 46-48 cm | |
| Wysokość uchwytów (przy toalecie) | 70-85 cm | Różne źródła podają różne zakresy, np. przy WC około 70 cm, przy umywalce około 80 cm |
| Wysokość uchwytów (przy umywalce) | 80-85 cm | Różne źródła podają różne zakresy |
Wytyczne dotyczące umiejscowienia i obsługi okien i balkonów dla osób niepełnosprawnych:
Mechanizmy otwierania okien powinny znajdować się na maksymalnej wysokości 1,2 m od podłogi . Istnieją również wymagania dotyczące szerokości balkonów i drzwi balkonowych, umożliwiające dostęp dla wózków inwalidzkich . Obowiązują przepisy bezpieczeństwa dotyczące balkonów (wysokość, balustrady) . Kwestie dostępności wykraczają poza wewnętrzne przestrzenie, obejmując również elementy takie jak okna i balkony, zapewniając osobom niepełnosprawnym możliwość korzystania z nich bezpiecznie i samodzielnie.
Wzmianka o specyficznych przepisach dla seniorów:
Chociaż wiele przepisów dotyczących dostępności przynosi korzyści zarówno osobom niepełnosprawnym, jak i seniorom, niektóre wytyczne koncentrują się w szczególności na potrzebach związanych z wiekiem (np. oświetlenie, antypoślizgowość, uchwyty) . W dostarczonych materiałach nie znaleziono jednak odrębnych aktów prawnych dotyczących wyłącznie adaptacji mieszkań dla seniorów, co sugeruje, że ich potrzeby są w dużej mierze uwzględnione w szerszych wytycznych dotyczących dostępności lub stanowią część dobrych praktyk. Chociaż w dostarczonych materiałach nie ma wyraźnych odrębnych przepisów prawnych dotyczących adaptacji mieszkań specjalnie dla seniorów, liczne zalecenia dostosowane do wyzwań związanych z wiekiem wskazują na silną świadomość ich specyficznych potrzeb w szerszym kontekście dostępnego mieszkalnictwa.
Pomoc finansowa i programy wsparcia w Polsce
Przegląd potencjalnych źródeł finansowania
Kluczowym źródłem finansowania jest Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (PFRON) . Istnieje możliwość współfinansowania z samorządów lokalnych (MOPS, PCPR) . Dostępne są również środki z Unii Europejskiej na konkretne projekty oraz fundusze z Banku Gospodarstwa Krajowego (BGK) na niektóre inicjatywy mieszkaniowe . Polska stworzyła kilka możliwości uzyskania pomocy finansowej na wsparcie adaptacji mieszkań dla osób niepełnosprawnych, co świadczy o zaangażowaniu rządu w poprawę dostępności.
Kryteria kwalifikacyjne i proces aplikacji dla odpowiednich programów
Wymagane jest posiadanie orzeczenia o niepełnosprawności. Mogą obowiązywać kryteria dochodowe. Wnioski często składa się za pośrednictwem lokalnych oddziałów PCPR lub MOPS. Dla niektórych programów PFRON dostępna jest elektroniczna aplikacja poprzez System Obsługi Wsparcia (SOW) . Konieczne jest dostarczenie dokumentacji, w tym kosztorysów prac adaptacyjnych . Proces ubiegania się o pomoc finansową wiąże się z konkretną dokumentacją i kryteriami kwalifikacyjnymi, co podkreśla potrzebę starannego przygotowania i zrozumienia wymagań.
Przykłady adaptacji, które mogą kwalifikować się do wsparcia finansowego
Adaptacje łazienek (dostępne toalety, prysznice, uchwyty) . Modyfikacje kuchni (dostępne szafki, blaty). Ramy i podjazdy dla wózków inwalidzkich. Poszerzenie drzwi i korytarzy. Instalacja technologii wspomagających. Przykłady kwalifikujących się adaptacji są zgodne z wcześniej omówionymi zasadami i przepisami, co pokazuje wyraźne powiązanie między programami finansowymi a celem tworzenia dostępnych przestrzeni życiowych.
Specyficzne uwagi dotyczące przystosowania mieszkania dla seniora:
Reagowanie na wyzwania związane z wiekiem
Mobilność. Należy skupić się na minimalizowaniu ryzyka potknięć, zapewnieniu wsparcia przy chodzeniu i wstawaniu (uchwyty, poręcze) oraz zagwarantowaniu wystarczającej przestrzeni dla pomocy do poruszania się.
Wzrok. Ważne jest dobre i nieoślepiające oświetlenie, a także stosowanie kontrastowych kolorów dla lepszej widoczności przedmiotów i włączników .
Funkcje poznawcze. Zaleca się proste układy pomieszczeń, czytelne oznakowanie pokoi i przedmiotów oraz zabezpieczenia urządzeń i drzwi . Adaptacja mieszkania dla seniora wymaga dogłębnego zrozumienia typowych wyzwań związanych z wiekiem, wykraczającego poza samą dostępność fizyczną i obejmującego również aspekty sensoryczne i poznawcze.
Rekomendacje dotyczące elementów bezpieczeństwa
Poręcze w korytarzach i na schodach . Antypoślizgowe powierzchnie w całym domu. Wzmocnione oświetlenie, w tym lampy z czujnikami ruchu . Systemy alarmowe lub telefony z alarmem. Zabezpieczenie okien i drzwi, szczególnie dla osób z demencją . Zalecenia dotyczące bezpieczeństwa seniorów kładą nacisk na zapobieganie upadkom i możliwość wezwania pomocy w nagłych sytuacjach, odzwierciedlając główne obawy dotyczące bezpieczeństwa tej grupy wiekowej.
Ergonomiczne meble i pomoce ułatwiające codzienne życie
Wygodne i zapewniające wsparcie krzesła z podłokietnikami . Łóżka o regulowanej wysokości lub na odpowiedniej wysokości . Łatwe w obsłudze urządzenia z dużymi przyciskami . Pomoce do poruszania się, takie jak chodziki lub laski. . Ergonomiczne meble i pomoce ułatwiające codzienne życie mogą znacząco poprawić komfort i niezależność seniorów w ich domach, reagując na ograniczenia fizyczne, które mogą pojawić się z wiekiem.
Aby odpowiednio dostosować mieszkanie i łazienkę do potrzeb osób z niepełnosprawnościami oraz osób starszych w Polsce, należy brać pod uwagę zarówno ogólne wytyczne dotyczące dostępności i bezpieczeństwa, jak i szczegółowe regulacje prawne. Podstawowe zasady obejmują eliminację barier architektonicznych, zastosowanie bezpiecznych, antypoślizgowych materiałów, właściwe doświetlenie przestrzeni, a także dostosowanie układu i wyposażenia do ergonomicznych i indywidualnych potrzeb użytkowników. Polskie przepisy- w szczególności Prawo budowlane oraz Rozporządzenie Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych budynków- definiują minimalne standardy m.in. w zakresie szerokości przejść, wielkości pomieszczeń sanitarnych oraz wymaganego wyposażenia. Warto podkreślić, że w Polsce funkcjonują także programy dofinansowań takich adaptacji, realizowane m.in. przez PFRON, jednostki samorządowe oraz inne organizacje.
Efektywne przystosowanie mieszkania wymaga kompleksowego podejścia, które łączy analizę przestrzeni z indywidualnymi oczekiwaniami i ograniczeniami użytkownika. Starannie zaplanowane i wykonane zmiany znacząco wpływają na poprawę komfortu życia, zwiększają samodzielność oraz poziom bezpieczeństwa mieszkańców. Rekomenduje się współpracę ze specjalistami- architektami, wykonawcami oraz terapeutami zajęciowymi, którzy posiadają doświadczenie w tworzeniu przestrzeni przyjaznych osobom z ograniczeniami ruchowymi, aby zapewnić zgodność realizacji z obowiązującym prawem i najwyższymi standardami dostosowania.
W ofercie sklep Żyj Łatwiej znajduje się szeroki wybór sprawdzonych produktów, które pomagają w przystosowaniu łazienki do potrzeb osób starszych i niepełnosprawnych. Wśród najczęściej wybieranych znajdują się uchwyty łazienkowe – proste i uchylne, montowane przy WC, wannie lub pod prysznicem. Wykonane z antypoślizgowych materiałów i dostępne w różnych długościach, zapewniają stabilność i bezpieczeństwo podczas codziennych czynności.
Dużą popularnością cieszą się także siedziska prysznicowe – zarówno montowane do ściany, jak i wolnostojące. To idealne rozwiązanie dla osób, które nie mogą długo stać lub łatwo tracą równowagę. Dodatkowo, maty antypoślizgowe, nakładki na sedes i poręcze przyłóżkowe to proste, ale bardzo skuteczne elementy, które znacząco podnoszą komfort codziennego życia.
W kategorii sprzętów bardziej zaawansowanych, Żyj Łatwiej oferuje także wózki prysznicowe i wózki toaletowo-prysznicowe, o których była mowa wcześniej. Są one dostępne w wersjach z dodatkowymi funkcjami, takimi jak regulacja wysokości, tapicerowane siedziska, składane podłokietniki czy pojemniki sanitarne. Klienci mogą liczyć na pomoc w doborze odpowiedniego modelu.
Lidia
Właścicielka sklepu medycznego Żyj Łatwiej, specjalizującego się w produktach dla seniorów i osób z niepełnosprawnościami. Od 15 lat pomaga klientom w wyborze sprzętu rehabilitacyjnego i medycznego, oferując fachowe doradztwo oraz produkty poprawiające komfort życia.



